Wie is de hoofdrolspeler van "Romeo and Juliet"? Delen beide titulaire personages die rol gelijkelijk?
Meestal richten verhalen en toneelstukken zich op één hoofdrolspeler en de rest zijn ondersteunende personages (met een antagonist of twee erin gegooid voor een goede maatregel). Met "Romeo en Juliet", zouden sommigen kunnen beweren dat Romeo de hoofdpersoon is, omdat hij meer podiumtijd krijgt, en niet te vergeten een paar zwaardgevechten.
Juliet ervaart echter veel familiedruk, evenals een voortdurend innerlijk conflict. Als we de hoofdpersoon bestempelen als het personage dat het diepste niveau van conflict ervaart, dan gaat het verhaal misschien echt over dit jonge meisje, opgeslokt door haar emoties en verstrikt in wat het meest tragische liefdesverhaal in de Engelse taal wordt.
Hier zijn enkele belangrijke momenten in het leven van Juliet Capulet. Elke monoloog onthult de groei van haar karakter.
In haar beroemdste toespraak en haar eerste monoloog vraagt Juliet zich af waarom de nieuwe liefde (of is het lust?) Van haar leven wordt vervloekt met de achternaam Montague, de oude vijand van haar familie.
Deze scène speelt zich af nadat Romeo en Julia elkaar ontmoetten op het feest van Capulet. Romeo, verliefd, liep zijn weg terug naar de tuinen van Capulet tot aan het balkon van Julia. Tegelijkertijd komt Juliet naar buiten, zich niet bewust van de aanwezigheid van Romeo, en denkt hardop over haar situatie na.
De monologen wezens met de nu beroemde lijn:
O Romeo, Romeo! Waarom zijt gij Romeo?
Deze regel wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd als Juliet die vraagt naar de verblijfplaats van Romeo. "Why why" in Shakesperean betekende echter "waarom". Juliet twijfelt dus aan haar eigen lot om verliefd te worden op de vijand.
Ze blijft dan pleiten, nog steeds denkend dat ze alleen is:
Ontken uw vader en weiger uw naam;
Of, als je dat niet wilt, word maar mijn liefde gezworen,
En ik zal niet langer een Capulet zijn.
Deze passage onthult dat de twee families een antagonistische geschiedenis hebben en dat de liefde van Romeo en Julia moeilijk zou kunnen worden nagestreefd. Juliet wou dat Romeo zijn gezin zou opgeven, maar is ook klaar om het hare op te geven.
Om zichzelf te kalmeren, rationaliseert ze waarom ze van Romeo moet blijven houden, zeggend dat een naam oppervlakkig is en niet noodzakelijk een persoon vormt.
Het is slechts uw naam die mijn vijand is;
U bent uzelf, hoewel geen Montague.
Wat is Montague? het is noch hand, noch voet,
Noch arm, noch gezicht, noch enig ander deel
Van een man. Oh, wees een andere naam!
Wat zit er in een naam? dat wat we een roos noemen
Met een andere naam zou het zo zoet ruiken;
Later in dezelfde scène ontdekt Juliet dat Romeo al die tijd in de tuin is geweest en haar bekentenissen afluisterde. Omdat hun emoties geen geheim meer zijn, belijden de twee door sterren gekruiste minnaars hun genegenheden openlijk.
Hier zijn enkele regels uit Juliets monoloog en een uitleg in modern Engels.
U weet dat het masker van de nacht op mijn gezicht is,
Anders zou een meisje blozen op mijn wang
Want wat gij mij vannacht hebt horen spreken
Fain zou ik stilstaan bij vorm, fain, fain ontkennen
Wat ik heb gezegd: maar vaarwel compliment!
Juliet is blij dat het nacht is en Romeo kan niet zien hoe rood ze is van de schaamte om conventies te breken en hem alles te laten afluisteren wat ze heeft gezegd. Juliet wou dat ze haar goede manieren had kunnen handhaven. Maar omdat ze zich realiseert dat het daarvoor te laat is, accepteert ze de situatie en wordt ze eenvoudiger.
Houd je van me? Ik weet dat je 'Ay' zult zeggen
En ik zal uw woord nemen, maar als u zweert,
U kunt vals blijken te zijn; bij meineedslachtoffers
Zeg dan, Jove lacht. [...]
In deze passage toont Juliet de aanleg van een verliefde persoon. Ze weet dat Romeo van haar houdt, maar wil het tegelijkertijd van hem horen, en zelfs dan wil ze ervoor zorgen dat hij niet gewoon vals overdrijft.
In haar laatste langere monoloog neemt Juliet een groot risico door te besluiten te vertrouwen op het plan van de broeder om haar eigen dood te vervalsen en wakker te worden in het graf, waar Romeo op haar zou moeten wachten. Hier overweegt ze het potentiële gevaar van haar beslissing en ontketent een combinatie van angst en vastberadenheid.
Kom, flesje.
Wat als dit mengsel helemaal niet werkt?
Zal ik dan morgenochtend trouwen?
Nee, nee: dit zal het verbieden: lig daar.
(Haar dolk neerleggend.)
Omdat Juliet op het punt staat het gif te nemen, vraagt ze zich af wat er zou gebeuren als het niet werkt en ze is bang. Juliet pleegt liever zelfmoord dan met iemand nieuw te trouwen. De dolk vertegenwoordigt hier haar plan B.
Wat als het een gif is, dat de broeder
Subtiel heeft minister mij dood te hebben,
Tenzij in dit huwelijk zou hij oneerlijk zijn,
Omdat hij eerder met mij trouwde met Romeo?
Ik vrees dat het zo is: toch moet het volgens mij niet zo zijn,
Want hij is nog steeds beproefd als een heilige.
Juliet schat of de broeder eerlijk is of niet. Is het drankje een slapend drankje of een dodelijke? Omdat de broeder in het geheim met het paar trouwde, is Juliet nerveus dat hij nu misschien probeert te verbergen wat hij heeft gedaan door haar te vermoorden voor het geval hij problemen krijgt met de Capulets of de Montagues. Uiteindelijk kalmeert Juliet zichzelf door te zeggen dat de broeder een heilige man is en haar niet zou bedriegen.
Wat als, wanneer ik in het graf wordt gelegd,
Ik word wakker voor de tijd dat Romeo
Kom je me verlossen? er is een angstig punt!
Zal ik dan niet worden onderdrukt in de kluis,
Aan wiens vuile mond ademt geen gezonde lucht,
En daar sterft gewurgd voordat mijn Romeo komt?
Juliet denkt aan andere worstcasescenario's en vraagt zich af wat er zou gebeuren als het slapende drankje zou verslijten voordat Romeo haar uit het graf kon verwijderen en ze zou stikken. Ze denkt na dat als ze levend wakker wordt, ze misschien zo bang is voor de duisternis en alle dode lichamen, met hun vreselijke geuren, dat ze gek kan worden.
Maar uiteindelijk besluit Juliet overhaast het drankje te nemen terwijl ze roept:
Romeo, ik kom! Dit drink ik voor jou.