Internationale slavenhandel verboden

De invoer van Afrikaanse slaven werd verboden door een congreswet aangenomen in 1807 en ondertekend door president Thomas Jefferson. De wet was geworteld in een duistere passage in de Amerikaanse grondwet, die had bepaald dat het importeren van slaven 25 jaar na de ratificatie van de grondwet kon worden verboden.

Hoewel het einde van de internationale slavenhandel een belangrijk stuk wetgeving was, veranderde het in praktische zin niet veel. De invoer van slaven daalde al sinds het einde van de 18e eeuw. Als de wet echter niet in werking was getreden, is de invoer van slaven veel sneller gegaan, terwijl de groei van de katoenindustrie versnelde na de wijdverspreide toepassing van de katoengin.

Het is belangrijk op te merken dat het verbod om Afrikaanse slaven te importeren niets heeft gedaan aan het binnenlandse verkeer in slaven en de slavenhandel tussen staten. In sommige staten, zoals Virginia, betekenden veranderingen in de landbouw en de economie dat slaveneigenaren geen grote aantallen slaven nodig hadden.

Ondertussen hadden planters van katoen en suiker in het diepe zuiden een constante aanvoer van nieuwe slaven nodig. Dus ontwikkelde een bloeiend slavenhandelbedrijf waarin slaven doorgaans naar het zuiden zouden worden gestuurd. Het was bijvoorbeeld gebruikelijk dat slaven vanuit de havens van Virginia naar New Orleans werden verscheept. Solomon Northup, de auteur van de memoires Twaalf jaar een slaaf, verdroeg het worden verzonden uit Virginia naar slavernij op plantages in Louisiana.

En natuurlijk ging er nog steeds illegaal verkeer in slavenhandel over de Atlantische Oceaan door. Schepen van de Amerikaanse marine, varend in wat het Afrikaanse squadron werd genoemd, werden uiteindelijk verzonden om de illegale handel te verslaan.

Het verbod op het importeren van slaven uit 1807

Toen de Amerikaanse grondwet in 1787 werd geschreven, was een algemeen over het hoofd geziene en bijzondere bepaling opgenomen in artikel I, het deel van het document dat betrekking heeft op de taken van de wetgevende macht:

Sectie 9. De migratie of invoer van personen zoals een van de nu bestaande staten zal het passend achten om toe te geven, zal door het Congres niet worden verboden vóór het jaar duizend achthonderdacht, maar een belasting of plicht kan worden opgelegd dergelijke invoer, niet meer dan tien dollar voor elke persoon.

 Met andere woorden, de regering kon de invoer van slaven niet verbieden tot 20 jaar na de goedkeuring van de grondwet. En toen het aangewezen jaar 1808 naderde, begonnen degenen die tegen slavernij waren, plannen te maken voor wetgeving die de trans-Atlantische slavenhandel zou verbieden.

Een senator uit Vermont introduceerde voor het eerst een wetsvoorstel om de invoer van slaven eind 1805 te verbieden, en president Thomas Jefferson beval een jaar later, in december 1806, dezelfde manier van handelen aan in zijn jaarlijkse toespraak tot het Congres.

De wet werd uiteindelijk aangenomen door beide Congreshuizen op 2 maart 1807 en Jefferson tekende de wet op 3 maart 1807. Gezien de beperking opgelegd door Artikel I, Sectie 9 van de Grondwet, zou de wet alleen van kracht worden op 1 januari 1808.

De wet bestond uit 10 afdelingen. Het eerste deel verbood specifiek de invoer van slaven:

"Of het nu is vastgesteld door de Senaat en het Huis van Afgevaardigden van de Verenigde Staten in het Congres, dat vanaf en na de eerste dag van januari, duizend achthonderdacht, het niet geoorloofd is om in de Verenigde Staten te importeren of in te voeren Staten of de territoria daarvan uit een buitenlands koninkrijk, plaats of land, een neger, mulat of persoon van kleur, met de bedoeling om deze neger, mulat of persoon van kleur te houden, verkopen of vervreemden als een slaaf, of vastgehouden worden aan dienst of arbeid. "

De volgende paragrafen stellen straffen vast voor overtredingen van de wet, specificeerden dat het illegaal zou zijn om schepen in Amerikaanse wateren uit te rusten om slaven te vervoeren, en verklaarden dat de Amerikaanse marine de wet op volle zee zou handhaven.

In de daaropvolgende jaren werd de wet vaak gehandhaafd door de marine, die schepen stuurde om verdachte slavenschepen in beslag te nemen. Het Afrikaanse squadron patrouilleerde tientallen jaren langs de westkust van Afrika, waarbij schepen werden verdacht die ervan werden verdacht slaven te dragen.

De wet van 1807 die de invoer van slaven beëindigde, heeft niets gedaan om het kopen en verkopen van slaven in de Verenigde Staten te stoppen. En natuurlijk zou de controverse over slavernij nog tientallen jaren voortduren en pas definitief worden opgelost tot het einde van de burgeroorlog en de goedkeuring van het 13e amendement op de grondwet..